سلول سلولِ وجودم
خوشبختى را فرياد مى زنند
زندگى كردن اين لحظه
چيزى جز معجزه نيست
من... برگزيده شده ام

سى سالگى ...!

كاش مى شد انگشت را تا ته حلق فرو كرد
و دلبستگى ها را يكجا بالا آورد

امروز چيزى شبيه قيامت بود
خاطراتى از ذهنم گذر كردند
كه بوى تو را مى داد
بوى ما
بوى جوانى

اين روزها همه در مى گذرند
زنده ماندن جان مى خواهد
كه ديگر براى هيچ كس نمانده است

گاهى دلم براى زندگى تنگ مى شود...

اين كلاغه هم به خونه اش نرسيد