دل خوش

Photo by: w a f a

جا مانده است

چيزي جايي

كه هيچ گاه ديگر

هيچ چيز

جايش را پر نخواهد كرد

حسین پناهی

من مي خواهم برگردم

Photo by: diyosa

نازي

نازي مرد

آن همه دویدن و سراب

این همه درخشش و سیاه

تا كجا من اومدم

چطوري برگردم ؟

چه درازه سايه ام

چه كبود پاهام

من كجا خوابم برد ؟

يه چيزي دستم بود

كجا از دستم رفت ؟

من مي خواهم برگردم به كودكي

قول مي دهم كه از خونه پامو بيرون نذارم

سايه مو دنبال نكنم

تلخ تلخم، مثل يك خارك سبز

سردمه و مي دونم هيچ زماني ديگه خرما نمي شم

چه غريبم روي اين خوشه سرخ

من مي خوام برگردم به كودكي

نمي شه !! نمي شه !! نمي شه !! نمي شه !!نمي شه

كفش برگشت برامون كوچيكه

پابرهنه نمي شه برگردم ؟

پل برگشت توان وزن ما را نداره

برگشتن ممكن نيست براي گذشتن از ناممكن، كی يو بايد ببينيم؟

رويا رو، رويا رو، رويا رو، رويا رو

رويا را كجا زيارت بكنم ؟در عالم خواب

خواب به چشمام نمي آد

بشمار، تا سي بشمار ... يك و دو

يك و دو

سه و چهار

پنج و شش

هفت و هشت

نه و ده

...

مرحوم حسین پناهی