كاش مى شد انگشت را تا ته حلق فرو كرد
و دلبستگى ها را يكجا بالا آورد

امروز چيزى شبيه قيامت بود
خاطراتى از ذهنم گذر كردند
كه بوى تو را مى داد
بوى ما
بوى جوانى

اين روزها همه در مى گذرند
زنده ماندن جان مى خواهد
كه ديگر براى هيچ كس نمانده است

گاهى دلم براى زندگى تنگ مى شود...

اين كلاغه هم به خونه اش نرسيد

چند خطى از يك ناشناس:
روزى مى رسد
كه دلت براى هيچ كس
به اندازه من تنگ نخواهد شد
براى نگاه كردنم، بوسيدنم، خنديدنم، اذيت كردنم
براى تمامى لحظاتى كه در كنارم داشتى
روزى خواهد رسيد كه در حسرت تكرار دوباره من خواهى بود
مى دانم روزى كه نباشم هيچ كس تكرار من نخواهد شد!

يه روز خوب خيلى اومده
ولى شادمانى مداوم نيست